Tongentaal
Voor Anisha Ramdoelare-Tewari is Pinksteren een van de belangrijkste feesten. ‘Het is het feest van de uitstorting van de Heilige Geest, het vat alles samen.’ Voor haar hoort daar ook bidden in tongentaal bij. ‘Je communiceert dan direct met de Vader.’ Maar wat is tongentaal eigenlijk?
Anisha Ramdoelare-Tewari (26) werkt in het HagaZiekenhuis in Den Haag, op de afdeling radiologie en nucleaire geneeskunde. Haar leven is sterk gericht op het dienen van God en ze spreekt hier vol overgave over. Ze heeft een Surinaams-Hindoestaanse achtergrond en groeide op met hindoeïstische rituelen. Over Jezus wist ze niet meer dan ‘dat hij aan het kruis hing’.
Nieuwsgierigheid
De stap naar het christelijk geloof begint voor Anisha Ramdoelare niet in een kerkbank maar op haar werk, wanneer ze in het ziekenhuis Annelieke ontmoet, een christelijke collega. Ze beschrijft die periode als gebroken: thuis was veel strijd, ze liep weg op haar achttiende en zat later in een ongezonde relatie. Met Annelieke ontstaat snel vertrouwen. Ze vertelt Annelieke dingen die ze normaal niet snel deelt en Annelieke bidt voor haar. De warmte die ze dan voelt, wekt haar nieuwsgierigheid. Wat haar opvalt, is de vanzelfsprekendheid waarmee Annelieke over God praat als iemand met wie je contact kunt hebben. ‘In het hindoeïsme is God eerder op afstand en gaat veel via rituelen en regels. Maar praten met God kon ineens gewoon.’ Annelieke geeft haar een boek dat basisuitleg biedt over het christelijk geloof en zegt er iets bij: ‘Je mag God je vragen stellen.’
Anisha Ramdoelare
Ze besluit dit te testen. Ze koopt een notitieboekje en schrijft één vraag op: ‘Here, hoe kan ik mijn verdriet een plekje geven?’ Vervolgens ervaart ze een innerlijke aansporing om het boek te pakken en op een willekeurige bladzijde open te slaan. Ze stuit dan op een hoofdstuk over ‘helen van emotionele schade in Christus’. Ze schrikt en huilt. Niet omdat het een spectaculaire openbaring is, maar omdat het voor haar voelt alsof er werkelijk gereageerd wordt. Het gevolg is een keuze: ze wil Jezus leren kennen en haar leven op hem richten. Ze ontdekt dat God niet alleen boven haar staat, maar ook in haar komt wonen door de Heilige Geest. In haar huidige gemeente – Choice Nation Netherlands – krijgt dat een heel concrete vorm: gebed in tongentaal. ‘Wie in een klanktaal spreekt, spreekt zo met God. God spreekt in geheimenissen onder invloed van de Geest.’
Hemelse taal
Voor Anisha Ramdoelare is tongentaal geen kunstje en ook geen aangeleerde taal. Het is een hemelse taal die de Heilige Geest door je heen bidt. Het zijn klanken die voor een buitenstaander niet te verstaan zijn. En ze herhaalt een belangrijk punt: je kunt het niet leren. Het is niet: oefenen en dan lukt het. Het is eerder: het overkomt je in gebed, en juist dat maakt het voor haar zo passend bij geloven en bij Pinksteren. ‘Tegelijkertijd spreekt God niet tot mij in tongentaal. Hij spreekt juist tot ons in onze eigen taal’, licht ze toe.
‘De grens tussen
hemel en aarde wordt
zacht en vloeibaar’
Wat doet tongentaal dan? ‘Op het moment dat je bidt, bidt de Heilige Geest door je heen. De Geest bidt voor dingen waar we zelf niet op komen, maar wij mensen zijn wel nodig voor dat gebed.’ Ze wijst op Paulus die ook in tongentaal sprak, en op de traditie binnen haar kerkelijke context waarin tongentaal niet als randverschijnsel geldt, maar als onderdeel van het geestelijk leven.
Wie Pinksteren alleen hoort als een wonder van mensen die elkaars taal verstaan, en de uitstorting van de Heilige Geest vooral symbolisch uitlegt, hoort bij Anisha Ramdoelare iets anders: de Heilige Geest spreekt door ons heen. Soms zijn het klanken, tonen, luide woorden of gefluister of juist iets daartussenin. Zo ervaart ze nabijheid en wordt de grens tussen hemel en aarde zacht en vloeibaar en komt de geest van Pinksteren dichterbij.
Tom Mikkers